تحصيل،كار و تخصص پزشكی در آلمان و اتریش
 
 
آلمان - سرزمین ایده ها «Land der Ideen»
 

مصاحبهٔ بخش فارسی دویچه ‌وله (Deutsche Welle) شبکه‌ی برون‌مرزی چند رسانه‌ای آلمان با من درخصوص ورود به دوره‌های تخصص پزشکی‌ در آلمان , در دو قسمت

این مصاحبه از رادیو صدای آلمان ( دویچه ‌وله ) پخش گردیده و متن کامل آن در  وب سایت بخش فارسی  دویچه ‌وله و همچنین در وبلاگ اینجانب قرار گرفته است.

دویچه ‌وله (Deutsche Welle) شبکه‌ی برون‌مرزی آلمان است. این شبکه‌ی برون‌مرزی به زبان‌های گوناگون به تولید و پخش برنامه‌های رادیویی، تلویزیونی و اینترنتی می‌پردازد. تلویزیون، رادیو، وبگاه (سایت اینترنتی) و دانشکده‌ی دویچه ‌وله مسئول نمایاندن چهره‌ی رسانه‌ای آلمان در سراسر جهان هستند.

دویچه ‌وله هم اکنون دست‌اندرکار تولید و پخش برنامه‌های برون‌مرزی تلویزیونی، رادیویی و اینترنتی به زبان آلمانی و ۳۰ زبان‌ دیگر است.

وبگاه (وب سایت) دویچه ‌وله، یکی از سه رسانه‌ی تشکیل‌دهنده‌ی شبکه‌ی برون‌مرزی چند رسانه‌ای آلمان است. دو رسانه‌ی دیگر رادیو و تلویزیون دویچه ‌وله هستند.

پذیرش در دوره‌های تخصص در رشته‌های علوم پزشکی (بخش اول)

برخی از دانش‌آموختگان رشته‌های علوم پزشکی در دانشگاه‌های ایران، دانشگاه‌های آلمان را برای گذراندن دوره‌های تخصص انتخاب می‌کنند. در همین زمینه گفت و گویی انجام داده‌ایم با دکتر مسعود علمی، پزشک ایرانی مقیم آلمان.

تعداد داوطلبان تحصیل در رشته‌های علوم پزشکی و به ویژه دوره‌های تخصص پزشکی در دانشگاه‌های آلمان قابل توجه است. میان سیستم آموزش عالی آلمان و ایران تفاوت‌هایی وجود دارد و این تفاوت‌ها در رشته‌های پزشکی حتی شامل نوع مدارک دانشگاهی و مقطع تحصیلی می‌شود. دکتر مسعود علمی در گفت و گو با دویچه وله از جزییات تحصیل در رشته‌های پزشکی در دانشگاه‌های آلمان و به ویژه ورود به دوره‌های تخصص پزشکی می‌گوید.

 

دویچه‏ وله: آقای دکتر علمی، اجازه بدهید گفت‏وگوی‏مان را با سوابق تحصیلی خود شما شروع کنیم. شما در چه رشته ‏ای در ایران تحصیل کرده‏ اید و از چه زمانی به آلمان آمده ‏اید؟

مسعود علمی: من فارغ‏ التحصیل پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران هستم. دکترای پزشکی عمومی‏ ام را از آن‏جا گرفته ‏ام. حدوداً یک سال پیش به آلمان آمده ‏ام و در حال حاضر، در مقطع تخصص، در کشور آلمان مشغول تحصیل هستم.

 

مدرک دکترای پزشکی ‏ای که شما از دانشگاه ایران گرفته‏ اید، برای دانشگاه‏های آلمان قابل قبول بود که بخواهید مستقیم با دوره‏ ی تخصص شروع کنید، یا باید احیاناً واحدهای تطبیقی می‏گذراندید؟

نخیر؛ نیازی به گذراندن واحدهای تطبیقی نبود. البته در خصوص این‏که آیا مدارک پزشکی ایران در آلمان قابل قبول هست یا نه و نیاز به واحدهای تطبیقی هست یا نیست و این‏که آیا امتحانی دارد یا نه، در بخش دیگری از صحبت‏های‏مان مفصل توضیح خواهم داد. ولی در خصوص سئوال شما، در این مورد خاص، نیازی به گذراندن واحدهای تطبیقی نبود.

 

اصولاً شرایط ورود به دوره‏های تخصص برای فارغ‏التحصیلان ایرانی که مایل هستند در آلمان، در رشته‏ های علوم پزشکی، دوره‏ ی تخصص بگذرانند چیست؟

 

طبق قوانین آلمان، قوانین مربوط به پزشکانی که تبعه‏ ی اتحادیه ‏ی اروپا نیستند و فارغ ‏التحصیل پزشکی‏ عمومی از خارج از اتحادیه  اروپا هستند، با قوانینی که شامل حال پزشکان آلمانی و پزشکان تبعه‏ ی کشورهای اتحادیه ‏ی اروپا می‏شود، متفاوت است.

 برای پزشکان ایرانی‏ ای که می‏خواهند در آلمان ادامه‏ ی تحصیل بدهند، دو گزینه وجود دارد؛ یکی ادامه‏ ی تحصیل در مقاطع تخصص بالینی یا کلینیکال در رشته‏ های مختلف  و دوم ادامه‏ ی تحصیل در مقطع دکترا یا (PhD) در رشته‏ های علوم پایه ‏ی  پزشکی در دانشگاه‏های مختلف آلمان است که هرکدام از آن‏ها شرایط خاص خود را دارد و سیستم ورود به آن متفاوت است.

 

می‏دانیم که در آلمان مدرکی که فارغ ‏التحصیلان رشته‏ های علوم پزشکی، چه دندان‏پزشکی و چه خود پزشکی عمومی، در نهایت می‏گیرند، برخلاف ایران، مدرک دکترا نیست، بلکه مدرکی معادل فوق ‏لیسانس یا کارشناسی ارشد است و گرفتن مدرک پی‏ اچ ‏دی همانند تحصیل در مقطع دکترا در سایر رشته‌هاست. ولی بسیاری از داوطلبان تحصیل در رشته‏ های پزشکی که از ایران فارغ‏ التحصیل شده‏اند، علاقه دارند  تخصصی در دانشگاه‏های آلمان بگیرند. مثلاً در ایران پزشک عمومی بوده‏ اند و الان می‏خواهند وارد دوره‏ ی تخصص قلب و عروق و… بشوند که فکر می‏کنم این همان دوران پزشکی بالینی یا کلینیکال باشد که به آن اشاره کردید. شرایط برای ورود به این دوره ‏ها چیست؟ چه مدارکی لازم است و احیاناً باید به کجا مراجعه کنند؟ مستقیم باید به دانشگاه مراجعه کنند و یا به یک کلینیک یا پروفسور؟

در این ارتباط چند مسئله اهمیت پیدا می‏کند. سئوالی که بسیاری از همکاران مطرح می‏کنند، این است که آیا بین فارغ ‏التحصیل یکی از شعبه‏ های دانشگاه آزاد با فارغ‏ التحصیل دانشگاه سراسری تفاوتی هست یا نه. که باید گفت در این زمینه تفاوتی وجود ندارد. یعنی پزشکی که در ایران چه از دانشگاه آزاد و چه از دانشگاه سراسری فارغ ‏التحصیل شده باشد، در هر دو صورت، می‏تواند برای ورود به دوره‏ های تخصصی در آلمان اقدام کند.

اما این‏که چه شرایطی وجود دارد؛ اولاً پزشک باید آن‏جا مدرک کامل فارغ ‏التحصیلی داشته باشد، اجازه‏ ی طبابت یا اجازه‏ ی کار پزشکی از وزارت بهداشت ایران داشته باشد و عضو سازمان نظام پزشکی ایران باشد. یعنی داشتن شماره‏، مهر و عضویت در سازمان نظام پزشکی ایران لازم است. با توجه به این‏که دوره‏ های تخصص پزشکی در آلمان، برخلاف رشته ‏های علوم پایه ‏ی پزشکی به زبان آلمانی است و نه به زبان انگلیسی، آشنایی با زبان آلمانی لازم و ضروری است. در آلمان، در مقطع دکترا و پی ‏اچ دی علوم پزشکی، امکان تحصیل به هر دو زبان آلمانی و انگیسی وجود دارد. اما در مقطع تخصص پزشکی، در کشور آلمان فقط و فقط به زبان آلمانی می‌توان تحصیل کرد.

 

آشنایی به زبان آلمانی، در چه سطحی برای یک پزشک لازم است؟

سطح زبان لازم برای ورود به دوره‏ ی تخصص پزشکی سطح "B2" است. منتها این سطحی است که در نهایت برای گرفتن تمام مدارک لازم و ضروری است. در شروع کار، یعنی پزشک وقتی می‏خواهد تماس و ارتباط‏ خود  را با بیمارستان‏ها و کلینیک‏ها شروع کند و از یک بیمارستان یا کلینیک پذیرش بگیرد، لازم نیست حتما مدرک "B2" داشته باشد. می‏تواند با سطح زبان پایین‏تر آلمانی هم این کار را شروع کند که در جای دیگری کامل به آن خواهم پرداخت.


یک پزشک وقتی می‏خواهد وارد سیستم تخصص این‏جا بشود،  باید چند مرحله را طی کند و چند کار را انجام دهد. مرحله ‏ی اول گرفتن پذیرش از یک بیمارستان یا کلینیک است. یعنی یک پزشک متخصص و پروفسوری که بر اساس قوانین آلمان، اجازه ‏ی گرفتن دستیار یا رزیدنت را دارد، باید حاضر شود ایشان را به عنوان دستیار یا رزیدنت خود، در کلینیک، بیمارستان و یا مطب خود بپذیرد. به این ترتیب،  اولین مرحله، گرفتن پذیرش از پروفسور یا استاد مربوطه در یک کلینیک یا بیمارستان است.

منتها این شرط کافی نیست. یعنی یک پزشک ایرانی وقتی می‏خواهد به آلمان بیاید و وارد سیستم تخصصی این‏جا بشود، علاوه بر این‏که باید از کلینیک یا بیمارستان پذیرش بگیرد و این مدرک را در دست داشته باشد، باید دو مرحله‏ ی مهم دیگر را هم طی کند.

یک مرحله ‏ی آن، گرفتن اجازه ‏ی کار طبابت یا اجازه ‏ی کار پزشکی در آن بیمارستان و کلینیک خاص است. یعنی باید به اداره‏ ی مربوطه در آن ایالت مراجعه کند. همان‏طور که می‏دانید، سیستم آلمان، سیستم فدرال است. ۱۶ ایالت یا "بوندس‏لند" وجود دارد که بعضی از قوانین در این ایالت‏ها مشترک است و بعضی از آن‏ها متفاوت است. یک پزشک بعد از این‏که از آن بیمارستان یا کلینیک پذیرش را گرفت، باید از اداره‏ ی صادرکننده‏ ی مجوز طبابت یا پزشکی بابت اشتغال به کار پزشکی در آلمان هم مجوز بگیرد.

سیستم تخصص در آلمان، علاوه بر تحصیل، کار هم هست. یعنی وقتی یک پزشک ایرانی می‏خواهد وارد سیستم تخصص در آلمان ‏شود، تحصیل و کار در کنار هم است. پس مثل سیستم دانشجویی نیست که فقط همان پذیرش از دانشگاه یا پذیرش از بیمارستان یا کلینیک دانشگاهی و یا غیردانشگاهی کافی باشد. نه؛ این قدم اول کار است. قدم دوم گرفتن مجوز طبابت یا پزشکی از اداره‏ ی صادرکننده‏ در آن ایالت است که اصطلاحاً به آن "Berufserlaubnis " می‏گویند.

قدم سوم، بعد از گرفتن این دو مدرک، مراجعه به اداره‏ ی کاری آن شهری است که بیمارستان یا کلینیک در آن‏جا واقع شده و گرفتن اجازه‏ ی کار، یعنی "Arbeitserlaubnis" است. بعد از این‏که پزشک ایرانی، هرسه ‏ی این مدارک را تهیه کرد، با دردست داشتن آنها، یعنی پذیرش از بیمارستان یا کلینیک، اجازه‏ ی کار پزشکی (Berufserlaubnis) و اجازه ‏ی کار از اداره‏ ی کار آن شهر (Arbeitserlaubnis)، به سفارت آلمان در ایران و یا در کشور دیگری که سکونت دارد مراجعه می‏کند و از آن‏ طریق درخواست ویزا می‏کند.

یعنی غیر از پیدا کردن استاد راهنما، داوطلبان باید برای گرفتن اجازه‏ ی طبابت و اجازه‏ ی کار هم از ایران اقدام کنند و با داشتن این مدارک، تازه برای گرفتن ویزا اقدام نمایند.

دقیقاً. یعنی اگر پزشکی فقط از بیمارستان و یا کلینیک پذیرش داشته باشد، ولی اجازه‏ ی طبابت و یا کار پزشکی و همین‏طور اجازه ‏ کار نداشته باشد، سفارت آلمان به او ویزا بابت آمدن به آلمان و شروع کردن دوره ‏ی تخصص را نخواهد داد.

سئوالی که این‏جا پیش می‏آید، مخصوصاً برای کسانی که از ایران می‏خواهند اقدام کنند، همان قدم اولی است که به آن اشاره کردید و آن پیدا کردن پروفسوری است که حاضر باشد دستیار و یا رزیدنتی را بپذیرد برای این‏که این دوره‏ ی تخصص را با او بگذراند. افرادی که در ایران هستند، چطور می‏توانند یک پروفسور را در آلمان پیدا کنند؟

در سیستم پزشکی آلمان، یک پزشک می‏تواند دوره‏ ی تخصص خود را در انواع مختلف بیمارستان‏ها طی کند. ما چندین نوع بیمارستان در آلمان داریم؛ از جمله بیمارستان‏های دانشگاهی (Universitätsklinikum) که بیمارستان‏هایی هستند که مستقیماً در تملک دانشگاه‏ها هستند و زیر نظر دانشگاه اداره می‏شوند. دوم بیمارستان‏های آموزشی آکادمیک (Akademisches Lehrkrankenhaus) هستند. این‏ها بیمارستان‏هایی هستند که مستقیماً در تملک دانشگاه نیستند، ولی با دانشگاه همکاری آموزشی دارند و با دانشگاه کار آموزشی انجام می‏دهند. یعنی دانشگاه‏ها، دانشجوهای خود را برای طی دوره‏ های عملی، در طی مدت تحصیل پزشکی یا تحصیل مقاطع تخصصی، به این بیمارستان‏ها می‏فرستند. این بیمارستان‏ها که می‏توانیم از آن‏ها به عنوان بیمارستان‏های آموزشی نام ببریم، با بیمارستان‏های دانشگاهی فرق دارند. تفاوت‏شان هم در این است که مستقیماً زیر نظر دانشگاه‏ها اداره نمی‏شوند و در تملک دانشگاه نیستند، ولی با دانشگاه‏ها کار می‏کنند و همکاری آموزشی دارند. در سربرگ‏های‏شان هم اسم آن دانشگاه را می‏آورند. نوع سوم بیمارستان‏های خصوصی (Privat) هستند که خود این‏ها هم  انواع و اقسام دارند. بیمارستان‏هایی که در تملک شهرداری‏ها هستند، بیمارستان‏هایی که در تملک کلیساها و نهادهای مذهبی هستند و یا بیمارستان‏هایی که کاملاً خصوصی ‏اند و زیر نظر بخش خصوصی اداره می‏شوند.

در خصوص سئوال شما، اولین نکته‏ ی مهمی که یک پزشک ایرانی باید به آن توجه کند، این است که بعد از این‏که دوره‏ ی تخصص‏تان را در آلمان تمام کردید، اگر تمایل داشته باشید که به ایران برگردید و بخواهید که آن‏جا مدرک تخصصی صادره از آلمان شما ارزش‏یابی شود و مورد تایید قرار بگیرد، حتماً و حتماً مدرک شما باید از بیمارستان دانشگاهی (Universitätsklinikum) باشد. بر اساس قوانین جاری وزارت بهداشت ایران، مدارک تخصصی صادره از آلمان، تنها در صورتی قابل ارزش‏یابی خواهد بود که آن پزشک دوره ‏ی تخصص خود را از یک بیمارستان دانشگاهی یا (Universitätsklinikum) گذرانده باشد. لیست دانشگاه‏های معتبر هم در سایت وزارت بهداشت ایران وجود دارد.

تذکرمهم - آخرین تغییرات نحوه ارزشیابی مدرک تخصص صادره از آلمان در ایران - مرداد 1390 - ماهها بعد از مصاحبه با دویچه وله 

به نقل از مسوول مربوطه ( وزارت بهداشت - اداره ارزشیابی مدارک دانش آموختگان خارج از کشور) - مرداد 1390:

مدرکFacharzt  صادره از آلمان ، فقط در صورت طی دوره تخصص

در Uniklinikum

و یا  akademisches Lehrkrankenhaus در آلمان،

در ایران قابل ارزشیابی خواهد بود.

نحوه ارزشیابی مطابق آیین نامه به این صورت می باشد:

دانش آموخته به یک مرکز درمانی دانشگاهی جهت ارزیابی علمی و عملی معرفی می شود.

درصورت مثبت بودن نتیجه ارزیابی، دانش آموخته جهت امتحان پره بورد معرفی می گردد و پس از موفقیت به عنوان متخصص پذیرفته می شود.

درصورت منفی بودن نتیجه ارزیابی، دانش آموخته جهت امتحان پره بورد معرفی نمی گردد و نیز اجازه گذراندن هیچگونه دوره تطابق را ندارد.

در صورت طی دوره تخصص در بیمارستان های خصوصی  (Privat)آلمان، مدرک Facharzt صادره ، در ایران ارزشی ندارد و به هیچ عنوان قابل ارزشیابی نیست.


برای اطلاعات به روز (آخرین تغییرات) قبل از هر گونه اقدامی با ادارهٔ مربوطه تماس بگیرید


پذیرش در دوره‌های تخصص در رشته‌های علوم پزشکی (بخش دوم)

برخی از دانش‌آموختگان رشته‌های علوم پزشکی در دانشگاه‌های ایران، دانشگاه‌های آلمان را برای گذراندن دوره‌های تخصص انتخاب می‌کنند. در همین زمینه گفت‌وگویی انجام داده‌ایم با دکتر مسعود علمی، پزشک ایرانی مقیم آلمان.

تعداد داوطلبان تحصیل در رشته‌های علوم پزشکی و به ویژه دوره‌های تخصص پزشکی در دانشگاه‌های آلمان قابل توجه است. میان سیستم آموزش عالی آلمان و ایران تفاوت‌هایی وجود دارد و این تفاوت‌ها در رشته‌های پزشکی حتی شامل نوع مدارک دانشگاهی و مقطع تحصیلی نیز می‌شود. دکتر مسعود علمی در گفت‌وگویی با دویچه وله از جزییات تحصیل در رشته‌های پزشکی در دانشگاه‌های آلمان و به ویژه ورود به دوره‌های تخصص پزشکی می‌گوید.

 

دویچه‏ وله: آقای دکتر علمی، برخی از فارغ‏ التحصیلان دانشگاه‏های واقع در شرق اروپا، که برای مثال دوره‏ ی تخصص خود را رشته ‏ی دندان‏پزشکی گذرانده‏اند، وقتی برای ارزش‏یابی مدرک تخصصی‏شان به ایران بازمی‌گردند، مجبورند واحدهای تطبیقی را بگذرانند، به‏ خاطر این‏که به طور نمونه ممکن است مدرک تخصصی‏شان از دانشگاهی در رومانی، در سطح مدرک تخصصی دانشگاه‏های ایران نباشد. شرایط در ارتباط با دانشگاه‏های آلمان چگونه است؟ آیا کسی که در آلمان دوره‏ ی تخصصی خود را گذرانده و فارغ‏ التحصیل شده است، بعد از ارزش‏یابی مدارک، می‏تواند مستقیماً به عنوان متخصص در آن رشته ‏ی خاص کار کند یا این‏که باید واحدهای تطبیقی بگذراند؟

 

مسعود علمی: شرایطی که به آن اشاره کردید، قوانین قبلی ارزش‏یابی مدارک تحصیلی فارغ‏ التحصیلان رشته‏ ی پزشکی در کشورهای دیگر است. بر اساس جدید‏ترین قانون ارزش‏یابی وزارت بهداشت، برای کسانی که  دوره‏ های تخصصی خود را در خارج از کشور طی کرده ‏اند (که آیین ‏نامه‏ ی آن در سایت مرکز خدمات آموزشی وزارت بهداشت موجود است)، نحوه ‏ی ارزش‏یابی به این صورت است که دیگر آن دوره ‏های تکمیلی وجود ندارند.

 

اگر پزشکی دوره ‏ی تخصص ‏اش را در یکی از کشورهای امریکا، کانادا و یا انگلستان گذرانده باشد و بورد تخصصی آن کشور را داشته باشد، مدرک پزشکی ‏اش در ایران، بدون هیچ امتحانی ارزش‏یابی می‏شود، مورد تأیید قرار می‏گیرد و می‏تواند به عنوان متخصص کار کند.

 

اگر پزشکی فارغ ‏التحصیل دوره‏ ی تخصص از یکی از پنج کشور آلمان، اتریش، سوییس، بلژیک و فرانسه باشد، نحوه‏ ی ارزش‏یابی مدرک وی به این صورت خواهد بود که وقتی پزشک دوره ‏ی تخصص ‏اش را تمام کرد، اگر علاقه‌مند بود در ایران به عنوان متخصص کار کند، به اداره‏ ی ارزش‏یابی مدارک فارغ ‏التحصیلان خارج از کشور وزارت بهداشت مراجعه می‏کند و در آن‏جا درخواست‏ش و مدارک لازم را ارائه می‏دهد. وزارت بهداشت ایشان را به یکی از دانشگاه‏های علوم پزشکی معرفی می‏کند.

معمولاً دانش‌آموختگان به دانشگاه علوم پزشکی تهران یا شهید بهشتی و گاهی هم به دانشگاه‏های معتبر علوم پزشکی شهرستان‏ها معرفی می‏شوند. این شخص به گروه تخصصی مربوط به رشته ‏ی تخصصی ‏اش در دانشگاه علوم پزشکی برای ارزش‏یابی مدارک‌ش مراجعه می‌کند. رییس بخش تخصصی و پزشکان متخصصی که آن‏جا هستند، ایشان را ارزش‏یابی می‏کنند.

 

ارزش‏یابی به این صورت است که معمولاً به آن‏ها می‏گویند باید چند روز یا چند هفته‏ ای در بخش حضور داشته باشند، از آن‏ها سوال‏های علمی می‏پرسند، مصاحبه‏ های شفاهی می‏کنند، از برخی افراد امتحانات کتبی هم می‏گیرند و کار عملی  ایشان را هم در بخش می‏بینند. در نهایت، نتیجه‏ ی این ارزش‏یابی را به صورت مکتوب به وزارت بهداشت گزارش می‏کنند.

 

اگر نتیجه‏ ی ارزش‏یابی این پزشک در آن بیمارستان و مرکز تخصصی مثبت باشد و از دید آن گروه تخصصی، ایشان صلاحیت علمی و عملی کافی برای اشتغال به حرفه ‏ی پزشکی در آن تخصص را در ایران داشته باشد و آن گروه آموزشی این مسئله را تایید کند، ایشان اجازه پیدا می‏کند که در امتحان "پربورد"  تخصصی ایران شرکت کند. اگر فرد متقاضی توانست در امتحان پربورد تخصص قبول بشود، در آن صورت، به عنوان یک پزشک متخصص اجازه دارد در ایران کار کند.

 


قبلاً این‏طور نبود. در گذشته پزشکان ارزش‏یابی می‏شدند، اگر سواد علمی یا صلاحیت عملی کافی نداشتند، ممکن بود برای‏شان دوره‏ های تکمیلی بگذارند. یعنی بسته به ارزش‏یا‏بی ‏ای که می‏شدند، به آن‏ها می‏گفتند که مثلاً الان سطح سواد علمی شما در حد رزیدنت سال یک، سال دو یا سال سه است و باید شش ماه، یک سال، دو سال یا در برخی موارد بیشتر، دوره‏ ی تکمیلی در این رشته ی تخصصی در یکی از دانشگاه‏های علوم پزشکی ایران بگذرانید و بعد از آن اجازه دارید که در امتحان پربورد شرکت کنید.

 

الان با قوانین فعلی و جدید وزارت بهداشت، آن دوره ‏های تکمیلی کامل حذف شده است. یعنی هیچ پزشک فارغ‏ التحصیل خارج از کشور، در ایران برای دوره‏ های تکمیلی معرفی نمی‏شود. یا پزشک صلاحیت کافی دارد که در نتیجه ارزش‏یابی‏ اش مثبت است و به امتحان پربورد تخصصی معرفی می‏شود و باید آن امتحان را ‏بگذراند تا بتواند به عنوان پزشک متخصص در ایران کار کند و یا پزشک در امتحان ارزش‏‏یابی یا امتحان پربورد رد می‏شود که نمی‏تواند کار تخصصی بکند؛ اما دیگر آن دوره ‏های تکمیلی وجود ندارند.

 

اگر پزشکی فارغ‏ التحصیل از کشورهای دیگر، به جز هشت کشوری که نام بردم، باشد، در آن صورت این پزشک به سه‏ مرکز تخصصی در ایران معرفی می‏شود. یعنی باید برود در سه دانشگاه علوم پزشکی کشور، در سه گروه تخصصی ارزش‏یابی شود و اگر هر سه، ایشان را به عنوان پزشک دارای صلاحیت ارزش‏یابی کردند و در هر سه مرکز موفق بود، در آن صورت، به پربورد معرفی می‏شود و بعد از موفقیت در پربورد و آزمون تخصصی، می‏تواند در ایران کار پزشکی بکند.

 

دوره ‏های تخصصی در دانشگاه‏های آلمان زمان مشخصی دارد یا بسته به نوع رشته و کار تفاوت دارد؟

 

حداقل طول دوره‏ ی تخصص در آلمان مشخص است. در هر دوره ‏ی تخصصی، یک زمان مشخص و ثابتی وجود دارد که در سراسر آلمان هم یک‏سان است، یعنی جزو قوانین فدرال است و ارتباطی به ایالت مشخصی ندارد. معمولاً دوره ‏های تخصص بالینی یا کلینیکال در آلمان، پنج یا شش ساله هستند؛ بسته به رشته‏ ی تخصصی، بعضی رشته ‏ها پنج ساله و برخی دیگر شش ساله هستند. یکی دو تا رشته وجود دارند که دوره‏ ی تخصصی‏شان چهارساله است که آن‏ها هم مشخص و ثابت هستند. ولی اکثر رشته‏ های تخصصی در آلمان، دوره‏ های پنج یا شش ساله دارند. طول برخی دوره‏ های تخصصی در آلمان، مقداری با ایران متفاوت است. به عنوان مثال، طول دوره‏ ی تخصص رشته‏ ی رادیولوژی در ایران چهار ساله است، ولی در آلمان پنج سال، یعنی ۶۰ ماهه است.

 

در ضمن تفاوت دیگری که وجود دارد، این است که بعضی از رشته‏ هایی که در ایران به عنوان فوق‏ تخصص محسوب می‏شوند، در آلمان تخصص به حساب می‌آیند. برای نمونه، بعضی از فوق ‏تخصص‏های داخلی را می‏توان نام برد. در ایران شما اگر بخواهید نفرولوژی یا کلیه بخوانید و فوق‏ تخصص کلیه بگیرید، نمی‏توانید از ابتدا با نفرولوژی یا کلیه شروع کنید. ابتدا باید تخصص داخلی بگیرید، بعد می‏روید فوق تخصص کلیه یا نفرولوژی می‏گیرید. ولی در آلمان، رشته‏ هایی مانند نفرولوژی یا کلیه، رشته ‏هایی مانند گوارش و کبد (گاسترو انترولوژی) به عنوان یک تخصص محسوب می‏شوند. یعنی پزشک از همان ابتدا، با تخصص کلیه یا ریه شروع می‏کند. پس یک سری از رشته‏ هایی که در ایران فوق ‏تخصص محسوب می‏شوند، در آلمان و به طور کلی در سیستم کشورهای اتحادیه ‏ی‏ اروپا، به عنوان دوره‏ های تخصصی محسوب می‏شوند.

 

شما در وب‏سایت‏تان، نسبت به وجود افراد سودجویی هشدار داده ‏اید که احیاناً اطلاعات نادرستی در زمینه ‏ی شرایط ورود به دوره‌های تخصص در رشته‌های پزشکی منتشر می‏کنند. منظورتان از این افراد سودجو چه کسانی است؟

 

 با توجه به اشتیاق زیادی که پزشکان ایرانی به ویژه در دو سه سال اخیر به ادامه‏ ی تحصیل در خارج از کشور و به خصوص در آلمان  دارند، متأسفانه تعدادی از افراد سودجو که فاقد اطلاعات و صلاحیت کافی هستند و هیچ مجوز فعالیت قانونی هم از هیچ مرجعی در ایران ندارند، تحت عنوان مؤسسات و شرکت‏های خدماتی مختلف، تبلیغات وسیعی از طریق اینترنت و ارسال اس ‏ام ‏اس به پزشک‏ها راه انداخته ‏اند و مدعی می‌شوند که می‌توانند در رشته‏ های مختلف تخصصی در آلمان پذیرش بگیرند.

 

آنها معمولاً در تبلیغات‏شان به رشته‏ هایی اشاره می‏کنند که پزشک‏ها بیشتر به آن تمایل و گرایش دارند: رشته ‏هایی مانند رادیولوژی، قلب (کاردیولوژی)، درماتولوژی (پوست) و…

این اشخاص ادعا می‏کنند که ما می‏توانیم خیلی فوری و سریع، به صورت صددرصد قطعی، بدون هیچ‏گونه مصاحبه ‏ای و با حقوق چندهزار یورویی، برای شما پذیرش بگیریم. حتی بعضی‏ها کار را به جایی رسانده ‏اند که پیشنهادشان را به مزایده می‏گذارند. یعنی در تبلیغات‏شان اعلام می‏کنند که ما فرصت‏هایی داریم و این فرصت‏ها را به بالاترین پیشنهاد واگذار می‏کنیم! بعد هم مبالغ کلانی، چندین هزار یورو، در حد ۲۰ میلیون تومان، ۳۰ میلیون‏ تومان، بابت این قضیه از پزشک‏ها طلب می‏کنند.

 

با توجه به گرایشی که در پزشکان وجود دارد و با توجه به این‏که متأسفانه خیلی از پزشکان اطلاعات کافی ندارند و منابع اطلاعاتی‏ در این زمینه، به زبان فارسی محدود است، زمینه‌ی چنین سودجویی ‏هایی ایجاد می‏شود. خیلی از پزشک‏ها، زمانی که می‏خواهند شرایط ورود به تخصص پزشکی در آلمان را بررسی کنند، هنوز با زبان آلمانی آشنا نیستند. بنابراین نمی‏توانند از اطلاعاتی که در این زمینه، در وب‏سایت‏های آلمانی هست، استفاده کنند.

 

بعضی از این افراد، ادعاهای عجیب و غریبی را مطرح می‏کنند که دو نمونه‏ ی آن را توضیح داده ‏ام. به عنوان مثال، بعضی از این افراد در تبلیغات‏شان می‏نویسند: «ما قادر هستیم که طول دوره‏ ی تخصصی پزشک‏ها را حداقل یک‏سال کوتاه کنیم.» این ادعا، واقعاً ادعای خنده ‏داری است. چون همان‏طور که توضیح دادم، حداقل طول دوره‏ ی تخصصی در کشور آلمان، در تمام ایالت‏ها، ثابت و مشخص است و هیچ‏کسی نمی‏تواند آن را کوتاه کند.

 

یا نمونه‏ ی دیگر اینکه مثلا شرکتی در تبلیغات اینترنتی خودش، به ‏دروغ می‏نویسد که «آلمان یکی از کشورهایی است که بعد از اتمام دوره‏ ی تخصص پزشکی، بدون هیچ‏گونه ارزش‏یابی، مدارک ‏اش تأیید می‏شود و نیاز به نگرانی در مورد تأیید مدرک نیست». در حالی که همان‏طور که پیش از این توضیح دادم و با مراجعه به سایت وزرات بهداشت و مطالعه‏ ی آیین ‏نامه و جزییات دقیق آن هم می‏بینیم که این‏طور نیست. مدارک تخصصی صادر شده از آلمان هم نیاز به ارزش‏یابی دارد. مراحل ارزش‏یابی ‏ای که توضیح دادم و در آن آیین‏نامه هم آمده است را باید طی کرد و شرط آن هم این است که پذیرش حتماً از کلینیک دانشگاهی (Uniklinikum) باشد و نه از کلینیک‏های خصوصی. در آن صورت، بعد از طی همه ‏ی این مراحل، مدرک تخصصی پزشکی صادر شده از آلمان، مورد ارزش‏یابی قرار می‌گیرد و شخص می‏تواند در ایران کار پزشکی بکند.

 |+| نوشته شده در  جمعه یکم بهمن 1389ساعت 12:8  توسط دکتر مسعود علمی  | 
 
  بالا